De decentrale selectie procedure heeft sinds het begin in 2000 de harten van de universiteiten sneller doen slaan. Eindelijk konden ze zelf hun studenten kiezen. Voorheen was het kans, een loting, om toegelaten te worden. Tenzij je een 8 gemiddeld stond voor je eindexamen VWO.

Het feit dat universiteiten zelf hun studenten konden kiezen, betekende ook dat er nagedacht moest worden over de kwaliteit van de studenten geneeskunde. Hoe gaan we studenten kiezen? Heeft een 8+ meerwaarde of is het toch geen voorspeller van succes bij een geneeskunde opleiding? En de belangrijkere vraag: produceren we hiermee betere artsen? Het werd lastig. Universiteiten moesten nadenken wat het betekende om een goede arts te zijn. Vervolgens passeren andere vragen de revue: is een goede arts zijn iets dat aangeboren is, of kan het aangeleerd worden? Met andere woorden: Moeten wij op potentieel goede artsen  selecteren of kunnen wij iedereen leren om een goede gezondheidsmedewerker te worden?

Het is moeilijk om een scholier van 18 jaar te beoordelen op kwaliteiten die hij of zij zou kunnen bezitten in de toekomst. Bovendien, gedrag of kwaliteiten zijn aan te leren. Dit doen de medische faculteiten ook. Dus wordt er geselecteerd met het idee om betere dokters te krijgen? Ik zou zeggen, nee. Want dat kun je nog niet weten. Er zijn indicatoren daar wel voor, maar het is niet hard te maken dat een man die voetbalt, helpt bij de ouderenzorg en goede cijfers haalt, ook een goede huisarts zal worden bijvoorbeeld.

De meeste universiteiten beseffen dit ook en we zien een trend naar decentrale selectie procedures waar kennis vooropstaat. Er wordt gekeken en getoetst hoe de inzicht van een student is en hoe met nieuwe informatie wordt omgegaan. De kennistoetsen wegen zwaar mee. Om het voor iedereen eerlijk te houden, verspreidt de medische faculteit zelf al het leermateriaal.

Dus de decentrale selectie van tegenwoordig is niet om een betere dokter te selecteren. Houd dit in je achterhoofd wanneer je een motivatiebrief schrijft. Overigens kunnen we ook niet meer op de motivatiebrief vertrouwen, daar het door anderen geschreven kan zijn, maar dat is een discussie voor later. Het idee van de decentrale selectie, voor geneeskunde en andere fixus studies, is om individuen te selecteren die vlot afstuderen, zonder vertraging. De universiteit krijgt een budget en hoe sneller jij afgestudeerd bent, hoe kostenbesparend dat is. En die kwaliteiten? Dat word je tijdens de studie aangeleerd.

Tijdens de selectie hopen ze goede toekomstige artsen te kiezen: de arts die een ziekte kan behandelen. Maar de betere arts, de arts die je zal worden tijdens je studie, behandelt de patiënt die een ziekte heeft.

Andere berichten